Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu

    Cermen İmparatorluğu, Büyük Otto’nun kuruculuğunda 962 yılında Cermanya, İtalya ve Bourgognu’yu kapsayan bir bölgede kurulan ve Batı Roma İmparatorluğu’nun mirasçısı olduğuna inanılan krallıktır. Uzun bir saltanat döneminden sonra 1806 yılında tarihin tozlu sayfalarına gömülmüştür.

    Büyük Otto, 2 Şubat 962 yılında taç giymiş ancak II. Konrad döneminde İmparatorluk Latince olarak “Romanorum İmperium” olarak adlandırılmaya ve terminolojiye konu olmaya başlamıştır. Büyük Otto 962 yılında taç giydiğinde Alman Kralı olarak seçilmesine rağmen birçok tarihçi tarafından ilk Kutsal Roma Cermen İmparatoru olarak kabul edilmiştir. İlk Roma İmparatoru ise Şarlman’dır. Cermen İmparatorluğunun son Kralı olan II. Franz, Napolyon Savaşları sırasında tahtından vazgeçerek 1806 yılında İmparatorluğun hakimiyetine son vermiştir.

  • İmparatorluğun Kuruluşu ve Hanedanlık Sistemi

    Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu, kurulduğu ve yıkıldığı yıllar olan 962-1806 yılları arasında toplam 844 yıl boyunca tarihe konu olan ve Orta Avrupa’da hüküm sürmüş monarşik yapıdaki bir Alman Krallığıdır. İmparatorluk yönetim şekli olarak, tek elden yönetim yerine küçük devletçikler olarak hanedanların ortak yönetilmesini benimsemiştir. Bahsi geçen hanedanlardan Habsburg Hanedanı, Hohenzollern Hanedanı, Wettin Hanedanı, Wittelsbach Hanedanı, Oldenburg Hanedanı ülkeyi federal bir yapıda yönetmişlerdir. Ülke çoklu bir eyalet yapısına sahip olmasına rağmen Kutsal Roma Cermen İmparatoru sadece Habsburg Hanedanı’ndan seçilebilmiştir.

    İmparatorluk, kuruluş döneminde yönetim olarak Roma gelenekleri ve karakterlerini taşıdıklarını iddia etmiş ve bu şekilde güç kazanmaya ve Hıristiyan dünyasından destek almaya çalışmıştır. Fakat imparatorluk çoğunlukla Alman halkından oluştuğu için aslında gelecek çağın Almanya ve Avusturya devletlerinin temellerini oluşturmuştur. Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu, geniş yetkili hanedanlık sistemine bağlı olmasına rağmen zamanla bu yapı küçük devletlerin bağımsız hareketleri sonucu zedelenmiştir. 

  • İmparatorluğun Tarihi Gelişimi ve Çöküşü

    900’lü yıllardan sonra Orta Avrupa’da Almanya, İtalya ve Fransa arasında bir hakimiyet mücadelesi yaşanmaktaydı. Yeni doğan krallıklar, feodaller ve soylular arasında savaşa girişmişlerdi. Bu iç karışıklıklar devam ederken Almanya ve İtalya’da otorite Büyük Otto tarafından kuruldu ve Otto, 962 yılında Papa tarafından İmparator olarak kutsandı, tacı takıldı. Ülkeyi feodal beylikler arasındaki mücadeleden kurtarmak için bir taraftan Katolik dünyasının dünyevi önderi olan İmparatorluğun, diğer taraftan manevi önder olarak Papa’nın desteğini almışlardı. İmparatorluk kuruluş yıllarında Almanya, Fransa, İtalya, Macaristan, İngiltere ve İspanya’ya hükmetmek ve hatta Papa’nın en büyük destekçisi ve onun gücünün halefi olmak istiyordu. Fakat parçalı yapısı nedeniyle birlik sağlanamadı ve ardından Papa’nın, İngiltere, Fransa ve Macaristan krallarının karşı direnişi bunu imkansız hale getirdi.    

    I. Friedrich

    Bu saldırgan krallıklar karşısında tam olarak etkinleşmeyen yönetim ile birlikte yönetim birimleri hiçbir zaman tam olarak kurulamadı. Almanya ve İtalya’nın birçok feodal yapıya dönüşmesiyle birlikte bu bölünmüşlük gittikçe büyüdü. Fakat bu farklı fraksiyonlar İmparatorun mutlak hakimiyetini kabul etmiyorlardı. İmparatorluğun fraksiyonlarına göre İmparator, kendilerinin de içinde bulunduğu feodal birliğin üstünde bulunan bir yönetim amiriydi. Kendileri üzerinde İmparatorun hiçbir gücünü kabul etmiyorlardı. Aynı süreçte Papalar, feodallerle birlikte İmparatorlara karşı çıkıyorlardı. Papaların güç arzuları, krallıklar ve feodal yapılar alt alta geldiklerinde Ortaçağ Avrupa’sında büyük bir savaş dönemi ortaya çıktı.  İlk önemli anlaşmazlık 11. yüzyılda imparator 4. Heinrich ile Papa 7. Gregorius arasında ortaya çıktı. 7. Gregorius’un kendisini aforoz etmesi üzerine tahtı tehlikeye giren imparator, sonradan af dileyerek yeniden kiliseye kabul edildi. Din adamlarının atanması konusunda papalıkla İmparatorluk arasında çıkan bu çatışma yaklaşık 300 yıl sürdü. Üstelik önceden beri anlaşmazlık içinde olan Alman prensler Papanın yanında yer almışlardı. Dönem dönem şiddetli savaşlara yol açan bu çekişmeler Kutsal Roma-Cermen İmparatorluğunun topraklarını ve kilise üzerindeki yetkilerini yitirmesiyle sonuçlandı. 1147 yılında Kutsal Roma-Cermen İmparatoru olarak taç giyen Prusya Kralı I. Friedrich hem kendi topraklarında birlik oluşturarak hem de İtalya’yı denetim altına alarak kent devletlerinin imparatorluk görevlilerince yönetilmesini istiyordu. Bu savaşlarla birlikte reformlar başladı. Katolik İmparator ile protestanlığı savunan Alman prensliği arasında çatışmalar yaşandı ve İmparatorluk zayıfladı. Alman prenslikleri arasındaki bu bölünmüşlük bir dizi çatışma halinde ortaya çıktı. Bu çatışmaların en önemlisi Otuz Yıl Savaşları’ydı. 1618-1648 arasındaki dönemde Almanya’nın yıpranması ile İmparatorluk federal bir yapıya bölünerek yarı bağımsız devletler topluluğuna dönüştü. 

  • Habsburg Hanedanlığı

    15. yüzyılın ortalarından sonra başa geçen Kutsal Roma-Cermen İmparatorlarının çoğu Habsburg Hanedanlığından kişilerdi. Habsburglar evlilik yoluyla Bohemya, Macaristan, Felemenk, İspanya, Napoli, Sicilya gibi yerler ile Amerika ve Asya’daki İspanyol sömürgelerini ele geçirdiler. 1519 yılında Avusturya Arşidükü V. Karl (Şarlken) adıyla Kutsal Roma-Cermen İmparatoru seçildi. Büyüyen İmparatorluğun topraklarını yönetmek çok zordu. Bunun için imparator, imparatorluk topraklarının yarısının yönetimini kardeşi Ferdinand’a verdi. Habsburgların yönetimi altında gücünün doruğuna ulaşan İmparatorluk 16. yüzyıldaki reform hareketlerinden olumsuz etkilendi. Katolik İmparatorlar ile Protestanlığı benimseyen Alman Prenslikleri arasındaki uyuşmazlık, Almanya’nın bölünmesine yol açmıştı. Protestanlar ve Katolikler arasında uzun yıllar süren savaşlar sonucu İmparatorluk güç kaybetti. Otuz Yıl Savaşları’nın (1618-1648) sonucunda ise bağımsız devletlerin yönettiği güçsüz bir birliğe dönüştü.

    1804 yılında Napoleon Bonaparte’nin Kutsal Roma Germen İmparatorluğu’nun üstünlüğüne son vererek kendini İmparator olarak ilan etmesinin ardından son imparator olan II. Franz, 1806 yılında Kutsal-Roma-Cermen İmparatoru otoritesinden vazgeçerek bin yıllık bir imparatorluğun tarihe gömülmesine neden oldu.     

İlginizi çekebilecek diğer olaylar

Biyografiler

  • Sokrates CV
    BİYOGRAFİ
  • Alparslan Türkeş CV
    BİYOGRAFİ
  • Al Capone CV
    BİYOGRAFİ
  • VII. Kleopatra CV
    BİYOGRAFİ
  • Cemal Süreya CV
    BİYOGRAFİ
  • Galileo Galilei CV
    BİYOGRAFİ
  • II. Abdülhamid CV
    BİYOGRAFİ
  • Friedrich Nietzsche CV
    BİYOGRAFİ
  • Benjamin Franklin CV
    BİYOGRAFİ
  • Kemal Sunal CV
    BİYOGRAFİ
  • Adile Naşit CV
    BİYOGRAFİ
  • Henry Ford CV
    BİYOGRAFİ
  • Karl Marx CV
    BİYOGRAFİ
  • Mimar Sinan CV
    BİYOGRAFİ
  • Nasrettin Hoca CV
    BİYOGRAFİ

Tarihiolaylar.com internet sitesinde bulunan bütün içerikler Tarihi Olaylar editörleri tarafından hazırlanmaktadır. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden kullanılamaz.

Copyright 2018 - Tüm Hakları Saklıdır.

mersin escortlar antalya escortlar